Klönschnack

15. Oktober 2018

„Ole Luus“, dat Wirtshuus siet öber 250 Johrn

Klönschnack mit Hinni

Dat Huus, wo sik siet 1751 18 mol de Eigentümer aflöst hebbt, steit hüüt as historisches Wirtshuus am Hang der Mellingbek in Lemsohl-Mellingstedt an der Alsterschleife 3. Den Nomen von 15 Krugwirten un ehren Fruunslüüd sünd in Mellingstedt genannt, von Hans Jürgen Jörs bit Heinrich Kurt Karl.

De Alsterschipperslüüd mit ehren Alsterböcken (Schuten) un de Kutschers mit ehren Peerwogens hebbt dor Fofttein mokt.
De Fruunslüüd von de Schipperslüüd möten an de Hude (Verladesteg) an de Alsterschleife ob de Alsterböcke obpassen. De Kutschers, de no Schleswig-Holsteen wullen, kreegen twe tosätzliche Peer vörspannt, dat se den Barg rop keemen. Se hebbt dat Wirtshuus „Ole Luus“ nennt.

Nu stoht dor 180 PS asige Benzinkutschen vor de Döör un de Lüüd ward dor mit anspruchsvolle Getränke un Speisen in de „Ole Luus“ von Herrn Stock verwöhnt.

1984 weer dat Huus binoh to`n Starben verdammt.
De Arben, veer Kinner von Herrn Karl hebbt dat Huus verkomen loten un wulln dat afrieten loten.
De Heimatbund Lemsahl-Mellingstedt hett sik insett un kunn dat afwenden.
Ewald Behrmann hett dat Huus denn köft un wull dat verfallende Huus renovieren,
sien Architekt Hans Hinrich Jürjens sall tosomen mit dat Denkmalschutzamt för dat historische Huus een Genehmigung inholln, so dat dat wedder een Wirtshuus ut warden kunn.
De Behörden loten sik Tied. Öber de Stroot weer dat Mägdenheim Alsterschlucht.
Dat treckt de Freier von de Mägtens an.
Dat Huus „Ole Luus“ steit leddig un de Freiers hebbt sik door mit un ohn Mägdens dat komodig mokt, se sammelt Holt un mokt open Füer ob de Deel.
Bi`t Obmeeten war ik dat as Architekt gewohr.
De Polizei, den Glaser, denn dor weern Schieben inslogen, heff ik anropen.

An de Behörde heff ik een Breef schreeben, se müssen sik mit de Genehmigung beilen, anners brennt dat Huus noch af.

Eingang mit der Inschrift: Wie in alten Zeiten; soll das Haus dir Glück bereiten.

Poor Dog loter steiht de Kriminol an min Büro vör de Döör.
Dat Huus „Ole Luus“ is hüüt Nacht afbrennt un se sünd sik temlich seeker, dat ik dat ansteeken heff. Wo ik hüüt Nacht weer? Ik wüss nich, wat ik seggen schull.
Anächsten Dag kunn ik in de Zeitung lesen, dat ik de Brandstifter weer. Den Breef, den ik an de Behörde schreeben heff, se möten sik beilen, anners brennt dat Huus af, hett so een klogen Beamten ut Lemsohl no de Zeitung bröcht, un dat weer de Bewies. De Füerkass hett mi as Brandstifter hinstellt un wull nich betoln.
Herr Behrmann un ik weern uns eenig. To´n Trotz wulln wi dat Huus genauso wedder obrichten un uns von dat slechte,. unwohre Gesabbel nich kehre moken loten.
Bi´t Gericht is de Brandstiftung fallen loten worden, blots mine Obsichtplicht heff ik vernoloten – ik harr de Fenster mit fasten Brettern dicht nogeln loten müssen.
De Sook is mit een Vergliek toend gohn. Loter heff ik lange Tied bi de Behörde to hörn kreegen: „Dor kömmt de Architekt mit den hitten Griffel“, doch de Genehmigung för den Wiederaufbau keem fix.
Wi hebbt de besten Timmer- un Muerlüüd ranholt, de hebbt ut de Trümmer dat rutholt, wat wi noch wedder verwenden kunnen. Mit dat Denkmalschutzamt hebbt wi fründschaftlich tosomen arbeit un in fief Monaten stunn dat Huus richfardig wedder stolt dor.

Öber de Ingangsdöör heff ik eegenhändig den Spruch in dat Fachwerk inslogen.

To`n Richtfest hebbt wi all de Lüüd inlod, de mi verdächtigt hebbt.
Dat Duvenstedter Blasorchester hett dor obspeelt , den heelen Arger hebbt wi rünnerspölt un eene Bauchtänzerin hett ob den Disch danzt. Dree Mann mit de Quetsche hebbt Musik bit to`n Morgen mokt un wi hebbt uns mit all de Lüüd weder Fründschapp sloten.

Wenn ik hüüt den Barg no Poppenbüttel dool fohrn do un dat Wirtshuus „Ole Luus“ seh, wat nu von Herrn Stock bewirtschaftet ward, denn denk ik, dat dor 250 Johrn ole Balken in sünd, de so veele Geschichten vertellen könnt.
As de Stroot utboet worden is, müssen se een Eck von dat Huus afrieten.
De Bach Mellingstedt weer een tiedlang een Grenzfluss twischen Dänemark un Dütschland, de „Ole Luus“ hörte to den dänischen König in Kopenhagen.

Wo veele Soldoten sünd dor vorbikomen? Wat hebbt de dor anstellt ?
Wo veel Kinner sünd dor von de Wirtslüüd un deren Helpslüüd in born worden?

Wi hebbt noch een lütte Brüch öber de Mellingbek boet. Twe Behörden müssen tostimmen, denn de Mellingbek is nu de Grenz von Bezirk Alstertal un Walddörfer, so könt de Gäst öber de Brüch, vom Parkplatz, von Alstertal no de Waldörfer to`n Wirtshuus gohn.
Herr Behrmann hett dat Huus an den Wirt Herrn Del Favero verköft, de het dat wedder an den Gastwirt Herrn Stock verköft, de dat Huus noch een beeten vergröttert hett, so kann he beeder de veelen Gäste obnehm.
De Tieden hebbt sik ännert, dat Huus steiht noch as dortomol.

Hinni Jürjens